De afgelopen jaren van mijn leven staan in het teken van mijn gedachten. Van links naar rechts, van boven tot onder (de waterspiegel). Steeds weer kom ik in allerlei situaties die mijn gedachten op de proef stellen. De gedachten die mij doen schakelen tussen de werkelijke waarheid of de invullingen die ik en anderen aan allerlei gebeurtenissen geef. Wie spreekt de waarheid en wie heeft de wijsheid in pacht. Wat maakt, dat er altijd speling zit tussen de interpretaties, invullingen, vooroordelen en meningen van mensen in deze maatschappij?

Wat een weelde is het dan om bij de talloze gesprekken met vertrouwde personen in mijn leven en bovenal tijdens de opleidingen, cursussen en coachsessies, die ik de laatste jaren heb gevolgd, mijzelf te ontwikkelen. Wat een voorrecht om te ontdekken dat het allemaal net even anders kan zijn, dat je het echt anders kan ervaren en beleven. Dat dit voortkomt uit (mijn) verdwaalde gedachten. Ongestructureerde overdenkingen die nog wel eens een eigen leven gaan leiden.

Nu bij de start van mijn eigen coachbedrijf, en het online zetten van mijn website, wil ik deze ervaringen en gedachten graag met jullie delen.

De komende tijd zal ik aan de hand van enkele waargebeurde casussen mijn ervaringen opschrijven en de lezers meenemen naar een wereld die nooit meer helemaal hetzelfde is.

Casus: ze denken vast……  
Nog niet zo lang geleden sprak ik met een heel goede vriendin van rond de 53 jaar. Ze stond op het punt om te gaan hardlopen. Het gesprek ging o.a. over, waar, het trainen dan plaats zou moeten vinden en of ik nog een tip had. Ik adviseerde om lekker langs het kanaal te gaan lopen. Prachtige natuur en weinig (snel-) verkeer. “Ohw nee”, was de reactie, “geen sprake van. Daar kom ik veel te veel mensen tegen” was het antwoord. Oké, was mijn reactie, en wat is dan het probleem precies? “Nou dan zien ze mij hardlopen en denken ze ‘kijk haar, die ouwe, met die dikke kont’”. Zo reageer ik vervolgens, dus als ik het goed begrijp ben jij er van overtuigd dat wanneer je bijvoorbeeld tien mensen tegenkomt, er tien personen dezelfde gedachten hebben. “Nou ja.. dat denk ik wel,” was de overtuigde reactie. We vervolgden het gesprek. Zou het ook kunnen dat een aantal mensen ook andere gedachten hebben? “Hoe bedoel je,” zegt mijn vriendin. Wacht even,geef ik aan. Ik stel je een andere vraag. Wanneer jij mensen ziet sporten of hardlopen. Wat denk jij dan? “Ohw nou dan vind ik dat vooral heel moedig en knap. Ik heb daar respect voor. Die mensen hadden ook op de bank tv kunnen kijken. Nee, echt respect hoor.” Mooi,vervolg ik weer. Zou het kunnen dat wanneer anderen jou zien sporten dat zij ook zo positief naar jou kijken? “Ohhhh, ja nu we er zo over praten ben ik mij bewust dat het mijn eigen invullingen en gedachten zijn die mij weerhouden om daar hard te lopen. Het maakt helemaal niet uit wat anderen van mij denken. De gedachten van anderen zullen vast wel heel erg verschillend zijn overwat men van mij vindt. Fijn, dit verlicht mijn gevoel en ik kan lopen waar ik wil.”

Neem afstand van al het denken, en er is geen plek waar je niet heen kunt.
(Seng-ts’an)

Casus: Ja maar wat als hij heel lelijk tegen mij doet…..
Tijdens mijn werk als docent in het MBO onderwijs voerde ik een coachgesprek met een student van rond de 19 jaar. Een van de onderwerpen tijdens het gesprek was het regelen van een stageplek bij een erkend leerbedrijf. Dit was namelijk nog niet gelukt.
Bij mijn vraag wat de student er al aan gedaan had om een stageplek af te dwingen werd de student rood en onrustig. Hij draaide er een beetje omheen en was zichtbaar aangeslagen. Wat gebeurt er nu bij je, was mij vraag. Ik heb het idee dat jij niet erg op je gemak bent, klopt dat? “Ja, meneer het lukt mij niet goed om een stage te regelen. Ik heb wel een aantal mailtjes gestuurd naar die leerbedrijven maar ik krijg niet echt antwoord.”
Oké, reageer ik, zijn er nog andere mogelijkheden om in contact te komen met die leerbedrijven.“Ja wel, ik zou kunnen bellen maar dat durf ik niet zo goed.” Wat maakt dat je dat moeilijk vindt? “Nou,” reageert de student, “dan krijg ik straks te horen dat ze mij niet nodig hebben. Of dan is die man heel streng. Of ze vinden mij niet goed genoeg om daar stage te komen lopen. Misschien moet ik wel op hele nare tijden beginnen. Ik weet het niet zo goed. Ik ben eigenlijk bang dat die mensen niet aardig tegen mij doen.”
Goed,vraag ik, wat zou je nodig hebben om het toch te proberen om te bellen? Student:Zou u misschien naast mij kunnen zitten wanneer ik bel. En als het dan niet goed gaat kunt u het misschien even overnemen?” Prima idee, geef ik aan. Natuurlijk kan ik even meeluisteren, geen probleem. “Ja, dat zou ik wel fijn vinden,” zegt de student zichtbaar opgelucht. Oké, vervolg ik het gesprek en wat ga je dan vragen als je straks iemand aan de lijn hebt?
De student bedenkt ter plekke een aantal vragen. Dat lukt hem prima. Dan het telefoongesprek. De student belt volgens de gemaakte afspraken en aan de hand van zijn eigen voorbereiding. Het werd een erg leuk en gezellig gesprek. Ik was helemaal niet nodig tijdens het gesprek.
Zo, begin ik lachend, nadat ze het gesprek hadden beëindigd. Dat ging goed hè, vertel! “Ja” zegt de student stralend. “Ik mag volgende week al een dag meelopen. Het was een super aardige vent. Ik heb er echt zin in gekregen door dit gesprek.” Joh wat leuk man, reageer ik. Dat is wel even anders gelopen dan dat je vooraf bedacht had he. “Ja, meneer ik heb me druk gemaakt om niets. Eigenlijk is alles wat ik bedacht had niet uitgekomen. Het was best cool om zelf te bellen.”

Mooie ervaring man. Doe er je voordeel mee en heel veel plezier en succes met het stagelopen.

Of je houdt vast aan je gedachten of je onderzoekt ze. Een andere keuze is er niet.
(Byron Katie)

Zelf lees ik graag coachinggerelateerde literatuur. Dit geeft mij nieuwe inzichten en houdt mij scherp. Bovendien vind ik het enorm boeiend om te lezen hoe mensen in het leven staan of wat men heeft meegemaakt waardoor hun leven veranderde. Vaak biedt dit nieuwe inzichten en kan ik die meenemen in mijn werk als coach. Zo ook met het boek van Byron Katie “vier vragen die je leven veranderen” . Na het lezen van dit boek is je leven niet meer zoals daarvoor!

De rode draad van het levensverhaal van Byron gaat over het onderzoeken van je gedachten doormiddel van The Work, wat inhoudt dat je vier vragen aan jezelf stelt wanneer je met gedachten overspoeld wordt.

  • Is het waar?
  • Kun je absoluut weten dat het waar is?
  • Hoe reageer je als je die gedachten hebt?
  • Wie zou je zijn zonder die gedachten?
    Keer het om…..

(naar The Work of Byron Katie)

Veel succes met het onderzoeken van je gedachten.

Coachen is een Cadeautje

Cor Brandwijk